Politiek-actie.net, 10 januari 2004
Publiek debat over normen en waarden in Nederland
Het is augustus 2002. De toenmalige minister van Economische Zaken Herman Heinsbroek laat weten dat hij een grootschalige campagne wil beginnen om mensen weer waarden en normen bij te brengen.
Door Steven de Jong
Diezelfde week neemt premier Balkenende het initiatief over. Hij houdt een pleidooi voor het verbeteren van de kwaliteit van de publieke moraal. Een commissie, naar het Noorse voorbeeld van de 'Commission on Human Values', moet onderzoeken hoe de waarden en normen weer terug kunnen keren in het centrum van de politieke en maatschappelijk arena.
De christen-democraat stelde dat mensen zich gedragen als "consument van de samenleving" en dat die samenleving is gaan lijken op "een hogedrukvat waarin de spanning stijgt". Coalitiepartner VVD reageert terughoudend op de uitspraken van Balkenende. De liberalen waren van mening dat de overheid niet mag moraliseren en dat normstelling al gebeurde, door de wetten die de overheid maakt.
Balkenendes pleidooi bleef niet onopgemerkt. De marketingaanpak met intensieve campagnes die Heinsbroek bepleitte bleek onnodig, want door heel het land ontsproten als vanzelf projecten en werden waarden- en normendebatten georganiseerd. Stichting De Wijk schreef het boekje 'Een goeie buurt maak je samen', verschillende gemeenten lieten hun burgers 'stadsetiquette' formuleren, Stichting Nederland Schoon organiseerde schoonmaakacties met betrokkenen, woningcorporatie De Woonplaats startte een project om goed woongedrag te bevorderen en non-profitorganisatie Coolpolitics zorgde zelfs voor een nokvolle tent op popfestival Lowlands met een debat over waarden en normen. En zo zijn er nog veel meer projecten geweest en nog gaande.
Nu twee jaar later zijn we nog steeds niet beland in het 'paradijs van beschaving'. Niet iedereen blijkt het met elkaar eens te zijn. OUderen denken er anders over dan jongeren, Moslims anders dan niet-Moslims, provincialen anders dan stedelingen, en ga zo maar door. Ook kaatsen burgers de bal terug: het kabinet zou met haar regeringsplannen zelf a-sociaal zijn. Normen en waarden lijken niet alleen over 'de kleine dingetjes die het leven aangenaam maken' te gaan, maar ook over het aanpakken van grotere zaken, zoals ontwikkelingssamenwerking en de omgang met de Arabische wereld.
Publiek debat over normen en waarden in Nederland
Het is augustus 2002. De toenmalige minister van Economische Zaken Herman Heinsbroek laat weten dat hij een grootschalige campagne wil beginnen om mensen weer waarden en normen bij te brengen.
Door Steven de Jong
Diezelfde week neemt premier Balkenende het initiatief over. Hij houdt een pleidooi voor het verbeteren van de kwaliteit van de publieke moraal. Een commissie, naar het Noorse voorbeeld van de 'Commission on Human Values', moet onderzoeken hoe de waarden en normen weer terug kunnen keren in het centrum van de politieke en maatschappelijk arena.
De christen-democraat stelde dat mensen zich gedragen als "consument van de samenleving" en dat die samenleving is gaan lijken op "een hogedrukvat waarin de spanning stijgt". Coalitiepartner VVD reageert terughoudend op de uitspraken van Balkenende. De liberalen waren van mening dat de overheid niet mag moraliseren en dat normstelling al gebeurde, door de wetten die de overheid maakt.
Balkenendes pleidooi bleef niet onopgemerkt. De marketingaanpak met intensieve campagnes die Heinsbroek bepleitte bleek onnodig, want door heel het land ontsproten als vanzelf projecten en werden waarden- en normendebatten georganiseerd. Stichting De Wijk schreef het boekje 'Een goeie buurt maak je samen', verschillende gemeenten lieten hun burgers 'stadsetiquette' formuleren, Stichting Nederland Schoon organiseerde schoonmaakacties met betrokkenen, woningcorporatie De Woonplaats startte een project om goed woongedrag te bevorderen en non-profitorganisatie Coolpolitics zorgde zelfs voor een nokvolle tent op popfestival Lowlands met een debat over waarden en normen. En zo zijn er nog veel meer projecten geweest en nog gaande.
Nu twee jaar later zijn we nog steeds niet beland in het 'paradijs van beschaving'. Niet iedereen blijkt het met elkaar eens te zijn. OUderen denken er anders over dan jongeren, Moslims anders dan niet-Moslims, provincialen anders dan stedelingen, en ga zo maar door. Ook kaatsen burgers de bal terug: het kabinet zou met haar regeringsplannen zelf a-sociaal zijn. Normen en waarden lijken niet alleen over 'de kleine dingetjes die het leven aangenaam maken' te gaan, maar ook over het aanpakken van grotere zaken, zoals ontwikkelingssamenwerking en de omgang met de Arabische wereld.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten